TARA VILLA
Larijan / 2018

Client: Armin Serjouie

As the province is one of the main producers of rice with acres of rice fields in sea levels, meadows, and forests. There is a visual impact of rice silos on landscape morphology. KANDOOJ is one type of the farm silos with an open-air shelter that is built upon for supporting pillars with a hip roof, under which crops are stored. The type and its construction techniques have been massaged to perfection through centuries of local practices of shelter building.

The architectural notion of the project is informed by “KANDOOJ” because of two arguments. First was the strategy of Maintaining morphology of rural landscape, while the intention of the clients to gain as much as possible from the surrounding was the second reason. The couple felt lucky to had the concept around, so they rapidly agreed on the typology adoption to their needs. KANDOOJ has an open space in the center that is totally connected to open space. This could be considered as an opportunity for the villa on the way. By controlling such an option, this chance would be in hand for the couple to volumize their relation to natural open space.

To obtain the adopted version of the “primitive hut” with a residential scenario, the traditional type is re-appropriated to accommodate the contemporary spatial program; that after years of being urban naturalists, have decided to move to a natural, non-urban landscape permanently.

These arguments the spatial potentials of the type, with a contemporary aesthetic which is still harmonized with rural environment although responses to all technical conditional necessities of modern life. The typology is not temporary anymore, while distinguished spatial elements have achieved from this typology evolution. Adjustable public pavilion at the ground level with the capability of negotiating openness towards landscape and the livable private pyramid at first level with built-in walk-in closets are the fruit of this practice.

In re-evaluating the potentials and limitations of a traditional, non-domestic type, a contemporary solution is born and is embodied in Tara House.

Awards
WAF Awards 2019- Highly Recommended- Category Completed Buildings, Villa

https://www.worldarchitecturefestival.com/winners-2019

ترا ویلا
لاریجان / 1397
کارفرما : آرمین سرجویی

بعد از آخر هفته‌های فراوانی که مراجع پروژه در ویلای دوستشان در «ترا» گذراندند، تصمیم به خرید یک قطعه زمین در همسایگی ویلا و ساخت ویلای گذراندن تعطیلات با امکان استفاده دائمی گرفتند. این منطقه از شمال ایران، در استان مازندران قرار گرفته، زمستان آن سرد و مرطوب و تابستان آن معتدل و مرطوب است. درختان گردو، هوای کوهپایه‌ای، آب گرم‌های طبیعی، مزارع برنج و بلندترین کوه ایران (دماوند) در شعاع 20 کیلومتری زمین ترا واقع می‌شود. طبیعتی زیبا با منظره‌ای از کوه دماوند.

حداقل تغییر در ریخت‌شناسی این جغرافی و در عین حال تامین فضاهای باز-بسته-نیم باز امروزی به منظور ارتباط مستقیم با طبیعت که خواسته‌ی آن‌ها بود، جهت‌گیری پروژه را مشخص کردند.

تایپ فضایی کندوج که در لندسکیپ این منطقه وجود دارد این خصوصیات را داراست. گونه‌ای از فضا که در تراز هم‌کف نیمه باز است و حداکثر ارتباط را با محیط اطراف برقرار می‌کند، فشرده و جمع و جور است و بر سطح زمین گسترده نمی‌شود، در عین حال به خاطر شیب سقف در برابر برف و باران این اقلیم مقاوم است و فضای بسته‌ی انبارش برای سکونت مناسب است.

گروه طراحی با استفاده از فضای داخل سقف شیب‌دار و ستون‌های ماسونری کندوج، امکانات فضایی مورد نیاز پروژه را فراهم کرد و سپس سطوح شیشه ای فعال، فضای بین ستون‌های چهارطاقی (9 مربع) توخالی را آسوده کرد.

سطوح شیشه‌ای Operable در سمتی که بنا کوه دماوند را می‌بیند به حداکثر می‌رسند تا ضمن نبستن منظره، امکان تبدیل شدن فضای طبقه هم‌کف به یک فضای نیمه باز را فراهم کنند.

در زمان‌های زیادی از سال که ساختمان نیمه باز است، فضاهای جمعی داخل و بیرون پروژه روی صفحه‌ی بتنی با هم در ارتباطند و زوج مالک پروژه اوقات زیادی را همراه دوستان در این حالت صرف می‌کنند.

فضای خواب این زوج در تراز بالا و داخل هرم به دست آمده از سقف شیب‌دار قرار دارد. فضایی که کاملن از زندگی جمعی فاصله گرفته ولی از مناظر زیبای منطقه بهره‌مند است. در این فضا که امکان “کار” و “دورکاری” در آن فراهم آمده، تخت خواب بتنی و یک جکوزی که به سمت دماوند است قرار گرفته‌اند. سقف شیب‌دار کندوج که حالا دو پوسته و عایق است میزبان کمدهایی است که امکان راه رفتن در آنها وجود دارد.

اکنون گونه‌ی فضایی کندوج به یک گونه فضایی دو طبقه تبدیل شده است که در سطح اول زندگی جمعی با امکان نیمه‌باز شدن در سطح دوم و داخل سقف کندوج فضای خصوصی مالکان ویلاست.

پالت مصالح نمای بیرون این ویلای امروزی که با ذائقه‌ی صاحبانش هماهنگ است، سیمان و شیشه و فلز خودرنگ است، این سیمان معماری داخل فضاها را هم ساخته است. سیستم گرمایش از کف در کنار سایر سیستم‌های امروزی تاسیساتی و حفاظتی امکان اقامت طولانی را برای کاربران فراهم آورده‌اند.

استفاده از این‌گونه‌ی فضایی که امکان ساخت با فن‌آوری و مصالح ایران دارد، روی فرهنگ فضایی و به تبع اقتصاد فضایی ما “اثر” خواهد گذاشت.

جوایز
جایزه وف 2019- طرح برگزیده- بخش ساختمان‌های اجرایی، ویلا
https://www.worldarchitecturefestival.com/winners-2019