Farmaniyeh Residential Complex
Tehran / 2014

Client: Arman Ofogh Co

Designing in the niche market of north Tehran and keeping its special kind of users satisfied obeys and demands special “codes”. Initial research shows despite the fact that most of these codes concern the material rendering of the façade and the interiors, relating to appearance, appeal and status, there are also some spatial diagrams which are involved in this kind of architecture. In order to analyze and produce these spatial diagrams and the relation between them (part of spatial programing), a catalogue of diagrams was made. These diagrams were divided into five groups: open space, semi-open space, closed public space, closed semi-public space and closed private space. The relation between these diagrams formed the spaces of the users’ houses. The land owners and the client which were the investors could easily understand the diagrams; although the landowners were still worried about losing their dream of having a neoclassical building.

These diagrams allowed us to establish high diversity within the project’s mass and open spaces. The general establishment of open and closed spaces is based upon maximal distribution of closed spaces along the property so that these spaces have maximized connection to open space with proper light.

Our intention was to express Iranian architecture in a fresh way so that the aged residents can interact with the genuine originality of the building instead of standard but mimicry of neoclassical architecture. Iranian inspired architectonic forms both helped in developing an iconic image that can be sold in the market, and could also connect the architecture of the project to its cultural and physical geography.

 

مجتمع مسکونی فرمانیه
تهران / 1393
کارفرما : شرکت آرمان افق

طراحی در نیش مارکت شمال تهران و برای کاربران خاص آن “کد”های خاص خود را دارد. مطالعه اولیه نشان می دهد هرچند اکثر این کدها و چارچوب ها در حیطه مصالح ظاهر فضا هستند، اما دیاگرام های فضایی هم وجود دارد که در این معماری لحاظ می گردد. برای انتخاب دیاگرام های فضایی و ارتباط بین آن ها (بخشی از سازماندهی فضایی) کاتالوگی از دیاگرام ها تهیه شد. این دیاگرام ها در دسته کلی فضاهای باز، نیمه باز، بسته عمومی، بسته نیمه عمومی و بسته خصوصی تهیه شدند تا از ارتباطات بین آن ها فضای خانه کاربران تعریف شود، مالکان و کارفرما که پروژه را به مشارکت گرفته بود هم ارتباط خوبی با این دیاگرام ها داشتند؛ هرچند مالکان زمین همیشه نگران ازدست رفتن رویاهای ساختمان کلاسیکشان بودند.

این دیاگرام ها اجازه داد تا تنوعی قابل ملاحظه بر سازمان کلی توده و فضای باز پروژه حاکم شود. سازمان کلی فضای باز و بسته هم بر  پخش حداکثری فضای بسته در زمین استوار بود تا فضاها حداکثر ارتباط را با فضای باز داشته باشند و سطح فضاگیر و نورگیر بیشتر شود.

 

زبان معماری پروژه هم ایرانی است تا کاربران مسن این ساختمان بتوانند با اصالت آن در عوض اصالت کاذب ساختمان های کلاسیک ارتباط برقرار کنند، اشکال ایرانی که یادآور فخر و اصالت کشور هستند به صورت جدیدی به کار گرفته شده اند تا ضمن هماهنگی ظاهر پروژه با خواست بازار، معماری پروژه با جغرافی موجود مرتبط باشد.