CHESHM CHERAN VILLA (BELVEDERE)
Minoodasht / 2016

Client: Khalil Farshbaf

Cheshm Cheran villa is located in Golestan province, Minoodasht city, on the eastern north corner of Iran and the nearby the Caspian Sea.

The vast site is surrounded by countless olive trees from north and west, wheat farms from the south and greenhouses from the east. It is located down the Minoodasht hills and has a moderate downward slope.

The design of the project is very much informed by a simple question: Is it possible to preserve and enhance the site’s natural character while appropriating it as an inhabitable locale to capture wonderful views?

The architectural volume is placed on a forgotten patch of land next to the existing rainwater reservoir and a tennis court, so its location enables it to benefit from a panoramic view of the project’s greater context. Meanwhile, vertical disorder between existing and constructing elements with its context was highlighted; every single scenario was happening at a unique level. To challenge the problem, the conventional circulation and spatial diagram for sub-urban constructions are reviewed.

Circulation and social spaces of the house are combined and misplaced to be situated around habitation units as an elevated open space called “the Platform” that appears as an elevated piece of land. This deck will act as a certain level that organizes distributed project elevations.

To accommodate other project spaces one more slab predicted above platform while the large concept open area for events beneath the platform is another major elevation.

These three main levels along with BBQ, reservoir pool, tennis court, and playground levels are connected through “stairs”.

To get vertically harmonized with the natural environment and unify existing construction and proposed intervention, this architectural element “stair” plays an essential role. As if various vertical levels of the site are landings that are connected through subtle stairs following natural slope of surroundings.

As a conclusion a continuous landscape is in full operation; a constructed landscape of site follows initial geomorphology of hills.

 

Awards
Memar Awards 2017- 1st Prize- Category Residential: Individual Dwellings
http://www.memarmagazine.com/en/#award-1396
Dezeen Awards 2018- Selected Project- Category Residential

Zav Architects designs Iranian house as a belvedere featuring open-air viewing platforms

InNews
Memar Magazine No.106

ویلای چشم‌چران
مینودشت / 1396
کارفرما : خلیل فرشباف

سایت وسیع است؛ پای تپه­های مینودشت واقع است و شیبی آرام دارد. آیا امکان حفظ و تقویت شخصیت طبیعی این سایت و طراحی فضاهای کاربردی در آن وجود دارد؟ آیا وسوسه گذاشتن حجم معماری روی این زمینه جذاب و استفاده از خاصیت قاب گرفتن این مناظر توسط معماری قابل چشم­پوشی است؟

 انتخاب مکان قرارگیری اقامتگاه تصمیم اساسی بود. جرم معماری در زمینی فراموش شده و غیرفعال در گودی کنار حوضچه ذخیره آب باران با امکان بهره بردن از زنجیره “دیدن” مناظر قرار گرفت، در تقاطعی استراتژیک و چهارسویه. برای طراحی فضاهای داخلی نیز، تیم طراحی هدفی مشابه را دنبال می­کرد: امکان دید و ارتباط حداکثری با استخر، مزرعه و مناظر کوهپایه­ای اطراف و امتداد دادن باغ به داخل فضا. برای بدست آمدن این هدف، دیاگرام و ارتباط فضایی روتین و آشنای فضاهای اقامتی ییلاقی (ویلا) به چالش کشیده شد. ما در عوض طراحی فضاهای ارتباطی و هال در میان اتاق­ها و فضاهای عمومی که در دیاگرام فضایی ویلاها مرسوم است، این فضاها را چنان گسترش دادیم که فضاهای دیگر را در بر بگیرد و مثل تراسی گسترده یک فضای آزاد و نیمه باز ایجاد کند. این تراس تبدیل به پلتفرمی شد که امکان فعالیت های گوناگون را نیز به کاربر می­داد. بستری که مرزی برای فعالیت های داخل فضا و خارج آن باقی نمی­گذاشت. در مرحله بعد با ارتفاع دادن این محدوده از زمین تا تاج درختان زیتون، آن را تبدیل به عامل اصلی برای ارتباط مستقیم با حوضچه ذخیره آب و مزرعه کردیم، به طوری که حالا تپه­ها و مزارع، باغ زیتون، استخر و گل­خانه­ها و باغات مبارک­آباد از ترازی تازه توسط معماری قابل لمستر شدند.  ما عنصری برای وارد کردن باغ و فعالیت­هایی که در آن اتفاق می­افتد به داخل ایجاد کرده بودیم و در عین حال کیفیت “دیدن” مناظر را هم ارتقا داده بودیم.

فضاهای اقامت را هم تفکیک کردیم تا فضای باغ (باز) را در آن­­ها امتداد یابد و این فضاها را کمی نسبت به هم جابه‌جا کردیم تا امکان دید به چهار جهت برای هر سه فضا فراهم باشد. همچنین فضاهای جمعی بسته و نیمه­باز مجموعه نیز از ترازی بالاتر با پله به پلتفرم و سایر فضاها مرتبط شده­اند. در واقع پلتفرم ارتباط دهنده کل فضاهای این مجموعه است که استقلال کارکردی و دسترسی آن­ها را نیز تامین می­کند و خود نیز کارکرد مهتابی تفریحی و دک کنار استخر را دارد. این صفحه که میزبان معماری “چشم­چران” است به­سان رد تیغ بر باقی محوطه اثر گذاشته است. خطی قوی و پررنگ که در پایین آن، منظر حضور یافته و خود را برای بودن مخاطبان و اتفاقات حضورشان آماده کرده است.

پله­ها که به عنوان قوی­ترین عنصر ارتباطی با سنگ­های محلی ساخته شده­اند، امتداددهنده­ای هم­جنس از منظر و زمینه هستند که معماری و سایت را یکپارچه می­سازند. گویی همه­چیز بر روی چین­خوردگی­های طبیعی بنا شده به طوری که به نظر می­رسد لنداسکیپ در ادامه مزرعه و تپه­­­­ها، به­طوری­که دامنه تپه­ها امکان گسترش آن­ها را فراهم آورده و بخشی از آنچه که تصمیم بر  ساختش بوده در آن پهن شده است.  به این ترتیب مخاطب از امکان گردش در تراز مزرعه و تجربه “بودن” در شرایط مختلف بهره­مند است، در حالی­که می­تواند آرام آرام خود را به ترازهای دیگری برای تجربیات جدید از مزرعه و باغ برساند.

اعداد و ارقام

این کار در مدت یک سال طراحی و اجرا شده است. برای انجام آن مبلغ 450 میلیون تومان هزینه شده است که هزینه ساخت هر مترمربع بنای مفید آن 100/1 میلیون تومان خواهد بود.

چشم­چران توسط نیروهای بومی ساخته شده و تنها نیروی کار غیربومی آن “آوانداد” تولید کننده صفحات کابینت و مصالح ساختمانی است.

بواسطه انجام این پروژه یکی از معادن سنگ غیرفعال محلی بازگشایی شد و حدود 1000 نفر کارگر و استادکار سنگ­کار از مینودشت مشغول به کار شدند و به اقتصاد محلی سود رسیده است.

جوایز
جایزه معمار 1396- رتبه‌ی اول- بخش مسکونی: تک واحدی
جایزه دزین 1397- طرح منتخب- بخش مسکونی
خبرها
مجله‌ی معمار- شماره‌ی 106